Toplumsal ihtiyaçlara duyarlılık, fırsat eşitliği ve kaliteli eğitimin ilköğretim çağında da büyük önem taşıdığı yaklaşımından yola çıkan, İstanbul Bilgi Üniversitesi üyeleri, 2003 yazında Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu’da, yaz aylarına ve bölgeye yayılan ziyaretler gerçekleştirdiler. Bu ziyaretler sonucunda, Türkiye’de en kötü yaşam ve eğitim koşullarına sahip olan okulların, YİBO’lar olduğu gerçeği bir kez daha ortaya çıktı.

4-7 Eylül 2004 de , aralarında Kağızman Kaymakamı, Kağızman Milli Eğitim Müdürü, Kağızman YİBO’ nun öğretmenleri, İstanbul Bilgi Üniversitesi temsilcileri, ÇYDD üyeleri, Gürkaynak Yurttaşlık Enstitüsü üyelerinin bulunduğu topluluk, İstanbul Bilgi Üniversitesi’ nde bir araya gelerek, projenin kapsam içerik ve takvimini belirlediler.

Sürdürülen projede, fiziki koşulların iyileştirilmesi, teknolojik gelişmelerin ve araçların kullanılması, mevcut sosyal alanların etkinleştirilmesi, yeni sosyal alanlar yaratılması, öğrencilere daha kaliteli eğitim verilmesi, öğrencilere dönük sosyal etkinlikler düzenlenmesi, okulda görev alan öğretmenlere yönelik eğitim çalışmaları yapılması gibi hedefler saptanmış ve hızla bu hedeflerin yaşama geçirilmesi için adım atılmaya başlanmıştır.

YİBO’ da sürdürülen uygulama, İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde akademik, idari ve teknik departmanlarda görev alan yaklaşık 40 kişilik bir ekibin 2003-2004 eğitim-öğretim döneminde, 1 ila 15 gün arasında değişen zaman dilimlerinde YİBO’da bulunmaları,

İstanbul Bilgi Üniversitesi’nden 2 kişinin öğrenim yılı boyunca YİBO misafirhanesinde ikamet etmesi, YİBO öğretmenlerine yönelik çeşitli başlıklardaki 6 eğitim çalışmasının, İpek Gürkaynak yönetimindeki çeşitli üniversitelerden gelen öğretim üyeleri tarafından Kağızman’da gerçekleştirilmesiyle sürdürülmüştür.

Uygulama 2003-2004 eğitim-öğretim döneminde sürdürülmüş olup halen devam etmektedir. Eylül 2003 de gerçekleştirilen İstanbul Çalıştayında saptanan hedefler: “ Bu proje ile birlikte Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da bulunan YİBO’larda sürdürülebilir hizmet içi eğitim ve kalite sisteminin oluşturulması ve oturtulması hedeflenmiştir. Bu hedef çerçevesinde;

• a)      Okul binalarının teknik altyapısının geliştirilmesi ve teknolojik olanaklarının zenginleştirilmesi,
• b)      Eğitimci ve yöneticilerin meslek sonrası eğitim ve mesleki formasyonlarının sağlanması, eğitim teknoloji hakkında bilgilerinin artırılması,
• c)      Eğitimciler ve yöneticilerin konuları ile ilgili güncel tartışmaları izlemeleri için zemin hazırlanması,
• d)      Yapılacak aktivitelerle sivil insiyatifin harekete geçirilmesi, yerel yönetim-sivil insiyatif ilişkisi ve bölge halkının kendi arasındaki ortak çalışma bilincinin artırılması,
• e)      Bu modelden elde edilecek bilgi birikimi ile okulun cazibe merkezi haline getirilerek, bölgesel sürekli eğitim merkezinin oluşturulması hedeflenmesi...”

olarak saptanmış olmakla birlikte, bugün gelinen noktada, projenin dinamik yapısı , kendi ihtiyaçlarını da bizlere dayatmaktadır. İlk yola çıkışta göz önünde bulundurulmasa bile, 2003-2004 öğretim yılında Kağızman YİBO’ dan mezun olan 13 erkek , 7 kız öğrenci lise öğrenimine, projenin yeni ayağı olarak İstanbul da devam etmektedir.

Kağızman YİBO mezunlarının bir kısmının lise öğrenimine İstanbul ‘da devam etmeleri ; yeni hedefleri , yeni ihtiyaçları , projede yer alan katılımcı sayısını arttırmakta, eğitime YİBO’ da devam eden öğrenciler için bir model olmaktadır.

Proje başlangıcında, YİBO’ lara ilişkin gerçekliklerin ortaya çıkartılması ve bu okullara dönük toplumsal duyarlılıkların artırılması, yalnız sorunların dile getirilmesi değil , aynı zamanda bu sorunların çözümlerine katkıda bulunmak hedeflenmişti.

Projede, belli bir mesafe kat edildikten sonra tanıtımın yapılmasın daha doğru olacağı düşünülmüş ve projenin öyküsü , içinde yer alan katılımcıların, en başta da Kağızman YİBO öğrencilerinin kendi kalemlerinden dile getirdikleri bir kitap aracılığıyla sergilenmeye çalışılmaktadır.

Eğitim olanağı bulamayan ve toplumda kendine yer edinemeyen, dünyayı tanımaya çalışan çocuklarımızın, ne olduğunun bile anlamadan kendilerini “sokak çocukları” olarak bir anda neden ve niye içinde yer aldıklarını bile bilmeden, sokaklarda buldukları bilinen bir gerçek.

Yaşamında hiç oyuncağı olmayan, donu olmadığı için pantolunuyla yatan çocuklarımız olduğunu unutmamalıyız

Bugüne kadar 4.3 şiddetinde yaşanan depremler, okuldan eve giderken yolda donan çocuklar, ihmal ve istismar örnekleriyle gündeme gelen YİBO’ların , eğitim de gösterdiği başarılarla ya da YİBO’ larda gerçekleştirilen sosyal kültürel etkinliklerle, kendi çeperlerinde her anlamda bir “eğitim” merkezi olmalarının mümkün olabileceğini

Kağızman da bir kez daha ortaya çıktı.

Toplumsal hafızada dönem dönem geri plana düşse bile, ülkemizde bir imece geleneği olduğunu, imece içinde yer almanın mutluluğunu yaşamak isteyen çok sayıda kurum ve bireyin olduğunu biliyoruz.

Başlatılan bu model projenin daha ileriye götürmeye ve çoğaltmaya yönelik tüm katkılarınızı bekliyoruz. Kağızman’daki çocukların deyimi ile SİZİ DE BEKLİYORUZ ...